مقدمه:
اختلال طیف اتیسم یکی از اختلالات عصبی رشدی است که بر نحوه ارتباط،رفتار و تعامل اجتماعی افراد تاثیر می گذارد.اتیسم معمولا از دوران کودکی آغاز می شود و شدت علائم آن در افراد مختلف است؛به همین دلیل به آن طیف اتیسم گفته می شود.
*علائم اتیسم:
علائم اتیسم معمولا در سه سال اول زندگی ظاهر می شوند که برخی از رایج ترین نشانه ها عبارت اند از:
- دشواری در برقراری ارتباط اجتماعی
- تماس چشمی کم یا محدود
- تاخیر در گفتار یا مشکلات زبانی
- انجام رفتارهای تکراری
- علاقه شدید به موضوعات خاص
- حساسیت زیاد یا کم به صدا،نور یا لمس
- دشواری در درک احساسات دیگران
- البته هرکودک مبتلا به اتیسم ممکن است علائم متفاوتی داشته باشند.
علت اتیسم:
- علت دقیق اتیسم هنوز به طور کامل مشخص نیست،اما پژوهش ها نشان می دهندکه عوامل ژنتیکی و محیطی می توانند در بروز آن نقش داشته باشند.اتیسم به دلیل شیوه تربیت والدین یا مشکلات خانوادگی ایجاد نمیشود.
تشخیص اتیسم:
تشخیص زودهنگام اتیسم اهمیت زیادی دارد.روانشناسان،روانپزشکان کودک ومتخصصان رشد با بررسی رفتار،مهارتهای ارتباطی و رشد کودک می توانند این اختلال را تشخیص دهند.هرچه مداخلات درمانی زودتر آغاز شوند،نتایج بهتری به همراه خواهند داشت.
روش های درمان و حمایت:
- گفتاردرمانی
- کاردرمانی
- رفتاردرمانی
- آموزش مهارت های اجتماعی
- حمایت خانواده و مدرسه
- هدف این مداخلات،افزایش استقلال و بهبود کیفیت زندگی فرد است.
زندگی با اتیسم
بسیاری از افراد دارای اتیسم توانایی ها و استعدادهای ویژه ای دارند.با حمایت مناسب،آموزش صحیح و پذیرش اجتماعی،آنها می توانند زندگی موفق و فعالی داشته باشند.افزایش آگاهی جامعه درباره اتیسم می تواند به کاهش قضاوت های نادرست و ایجاد محیطی امن تر برای افراد کمک کند.
نتیجه گیری:
اتیسم یک تفاوت عصبی-رشدی است نه یک بیماری واگیردار یا نشانه ضعف.شناخت بهتر این اختلال به خانواده ها و جامعه کمک می کند تا درک عمیق تری از نیازها و توانایی های افراد دارای اتیسم داشته باشند.پذیرش،آگاهی و حمایت،مهمترین قدم ها برای ساختن جامعه ای مهربان تر و آگاه تر هستند.
